'sOchtends vroeg, 7.00 uur, zit ik op de fiets en rijd zoals altijd dezelfde route naar mijn werk. Het is stil en donker. Ik sla de weg in waar ik me vaak vertederd voel bij het zien van de huppelende konijntjes in het wild.
Zo'n tien meter voor me rent een egeltje over het fietspad. Ik verbaas me over de snelheid en de lange pootjes die het kleine diertje naar de overkant brengen.
Naast deze verbazing merk ik voor het eerst jaloerse gevoelens op. Jaloesie voor dit kleine stekelige beestje.
Kon ik ook maar een winterslaap houden.
Kon ik me ook maar verbergen voor de donkere en koude dagen die er binnenkort weer aan zitten te komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten