In de tijd van oorlog
Klein moedertje zat over haar poppen
gebogen
en telkens moest zij haar tranen
afdrogen
want vader was naar de oorlog
gegaan
en zij moest nu helemaal alleen moeder
bijstaan.
Zij zat te schreien
en tussenbeien
streek zij haar poppetjes
haar
en zij zei “het is toch heel
raar
dat zoveel verdriet zou zijn
in die mooie wereld van
mijn.”
Sonja Prins
(jaren twintig)
Nevisande- schrijver
Geen opmerkingen:
Een reactie posten