Ik duw de poort open en stap de tuin in. De koeienbel aan de poort kondigt mijn komst aan. De achterdeur staat open en de muziek en gezelligheid komt me tegemoet. Ik loop over het tuinpad langs de perenboom en het vijvertje vol met kikkers.
Dit is thuiskomen.
Een warm welkom omarmt me en even voelt het weer als vroeger toen ik nog kind mocht zijn. Maar liever al wat groter was. Wat verlang ik soms terug naar die tijd.
Onbezorgd naar school en s'avonds discussiëren aan een gedekte lange tafel. Familie. Thuis. Wat geweldig fijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten