Tijd.

Oh had ik toch een tijdmachien
Dan smokkelde ik er een jaartje bij
een jaar eraf
Het moeras voorbij
er ruim omheen
niet meer zoals nu
Met blote voeten in de drap
hoe krachtiger mijn stap
Hoe dieper ik word teruggezogen
Het lijkt
een onvermijdelijk feit
Een stuk van mezelf
daar
achter te moeten laten
Dromen. Een toekomstbeeld.
Daar
in de drassige grond
Om vrij te zijn.
Vrij en lichtvoetig verder te gaan.