Zachtjes wiegen de sterren heen en weer
Een lichtbaan op het water van de maan
Betoverend bijna.
Ik dompel mezelf onder in de sterrenzee
Gewichtloos, en toch helemaal geaard.
Ik laat los wat me zo lang in mijn greep heeft gehouden.
Zet mijn ziel wijd open en laat het gaan.
De zachte golfjes nemen met elke beweging mee
Dat wat ik niet meer nodig heb.
Ik laat je vrij, om zelf weer vrij te zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten