Lief.

Versmolten aandacht op mijn lippen
te ontwarren door niets
en alles
weerkaatst in de zoute spiegels van mijn hart
een vlammenstorm, licht
onmogelijk te doven
onze ogen
dicht.

Hand in hand.

Jarenlang aan de hand genomen
als  klein meisje
als jonge vrouw
Volgzaam in verblinde liefde,
wachtend op een teken.
Een storm, een duwtje in de juiste richting
verscheen als monster in de nacht.
En nu
in stilte na de storm
ga ik mijn eigen pad
in elke hand
knuistjes ware liefde.

Sigarenbandjes.

In de rook van nostalgie
vlambare herinneringen.
Melodieën die onderhuids kruipen
daar voor altijd
een veilig onderkomen vinden.
Je terugvoeren
naar de grote kachel
waar dappere bokjes hun voetjes warmen
aan het schapenvachtje, aan chocolademelk
Zo hartverwarmend als de geur aan toen.

Tijd.

Oh had ik toch een tijdmachien
Dan smokkelde ik er een jaartje bij
een jaar eraf
Het moeras voorbij
er ruim omheen
niet meer zoals nu
Met blote voeten in de drap
hoe krachtiger mijn stap
Hoe dieper ik word teruggezogen
Het lijkt
een onvermijdelijk feit
Een stuk van mezelf
daar
achter te moeten laten
Dromen. Een toekomstbeeld.
Daar
in de drassige grond
Om vrij te zijn.
Vrij en lichtvoetig verder te gaan.

Scherp besef.

Elastische banden
die me terug trekken
naar toen
naar wat was
wat ik dacht dat ooit was
Doorgeknipt.
Met een scherp besef
dat onvermogen
leugens en bedrog te kunnen zien,
de kracht is
van een rechtvaardig en eerlijk hart.

Krulletje.

Zachte blonde krulletjes
Je hoofdje op mijn borst
af en toe je kleine hand
op mijn wang
'Ben jij het mam?'
Gerustgesteld verzink je weer
naar het land van do-a-deer
Je zingt
terwijl
je slaapt
en je lacht
mijn van liefde overstromend hart
in de beste slapeloze nacht.

Zaadjes van geluk.

Als de roos een distel blijkt te zijn
en de wijze waarheid zich verschuilt in de speren van haar blad
Laten we dan wieden
De wortels uit de koude aarde
En daar
Waar vrije vruchtbare grond verschijnt
zaaien we sterke zaadjes van geluk.

Tijd voor een nieuwe jas.

Hoelang wil je proberen in deze jas te passen
Hoeveel wil je verliezen van jezelf
om in deze jas te passen
die jou niet bijzonder staat
die vloekt met al je waarden
het licht uit je ogen haalt

Je bent prachtig zoals je bent
Laat niets of niemand toe
je een jas te dragen die
niet voor jou is bestemd

Je was zo mooi zoals je was
Ontdoe je maar van deze jas
En hang hem aan de hoogste boom

En droom van alle luchtige zwierderige bloesjes
en zijdezachte stoffen zonder stijf geplooide ruches
Begeef je in de kleuren van de regenboog

En draag je eigen visie, met je hoofd omhoog.

Dromen in vogelvlucht.

Vandaag is de dag.
De zon vindt haar weg
Langs de jonge groene blaadjes aan de bomen
Geeft lange schaduwen op de grond.
De lucht kleurt goud, roze en geel.
We voelen de warmte
Jij op je vleugels en ik op mijn rug.
Vandaag is de dag.
Mijn armen stevig om je hals.
"Niet te strak",     zeg je.
Probeer te ontspannen
Van binnen borrelt, bruist het.
Mijn ogen glinsteren, van de ochtendzon.
Intens geluk.
Voorzichtig klap je je vleugels uit
Op en neer.
Huizen, bomen
worden steeds kleiner.
Hoger en hoger gaan we.
Warm in je verendek
Je vleugels ritmisch in de wind.
We zijn los.
Vrij.
Zo vrij als een vogel.

Frida.

Wie ben jij jongedame? Of moet ik zeggen jongeheer.

Je weet het niet. En ik weet het ook niet precies.

Maar ik vind je mooi.

Je ziet er zo krachtig uit. Sterk. Maar tegelijkertijd lijkt het ook wel schijn.

Weet je wie je bent? Ben je wie je wilt zijn?

Een masker draag je, zwaar als een steen. Probeer je jezelf te veranderen, te verstoppen in een andere jas?

Je pracht wil niet ongezien blijven hoor, en vindt toch wel zijn weg naar buiten.

Je wilt het verbergen, verhullen. Maar je schoonheid wil eruit.

Een laatste middel vind je in een schaar. Daar gaan je lange zwarte lokken. Ze vliegen in het rond.

Strengen van boosheid en hartepijn.

Maar met je voeten op de grond sta je krachtig. En toch zo hulpeloos. Een vragende blik in je ogen.

Mag ik er echt zijn, zoals ik ben?

Vrij.

Zachtjes wiegen de sterren heen en weer
Een lichtbaan op het water van de maan
Betoverend bijna.
Ik dompel mezelf onder in de sterrenzee
Gewichtloos, en toch helemaal geaard.
Ik laat los wat me zo lang in mijn greep heeft gehouden.
Zet mijn ziel wijd open en laat het gaan.
De zachte golfjes nemen met elke beweging mee
Dat wat ik niet meer nodig heb.
Ik laat je vrij, om zelf weer vrij te zijn.

Know your worth.

Am I worthy
of the truth
to be loved
and respected

Am I worthy
of sacrifices
to dream, breathe, to live

Am I worthy

Are you worthy
of time, pain and sacrifices

Are you worthy
of sincere pure love

Are we.

Storm.

In stilte de storm loslaten
uit het raam
Omhoog de vrije lucht in
Stilte
Een wervelwind van gedachten steekt op
Stil, stil zeg ik
Een hoofd vol wolken
zacht en fluffig
De regenboog zal niet ver meer zijn.

Thuis.

Ik duw de poort open en stap de tuin in. De koeienbel aan de poort kondigt mijn komst aan. De achterdeur staat open en de muziek en gezelligheid komt me tegemoet. Ik loop over het tuinpad langs de perenboom en het vijvertje vol met kikkers.
Dit is thuiskomen.
Een warm welkom omarmt me en even voelt het weer als vroeger toen ik nog kind mocht zijn. Maar liever al wat groter was. Wat verlang ik soms terug naar die tijd.
Onbezorgd naar school en s'avonds discussiëren aan een gedekte lange tafel. Familie. Thuis. Wat geweldig fijn.

Sneeuw.

De aarde is bedekt met een mooie witte laag sneeuw. De hortensia in de tuin lijkt wel gevuld met katoenbollen. Door het gebrek aan een auto en een niet zo succesvolle 'met-de-kinderwagen-door-de-sneeuw-kan-best' wandeling, ben ik behoorlijk aan huis gekluisterd. Niet dat ik daar nou zo'n moeite mee heb, huismus als ik ben. Ik neem mooi de gelegenheid om klusjes te doen waar ik niet aan toe kwam. Zo heb ik na een half uurtje scheuren en  snijden een mooie stapel nieuwe postkaarten op tafel liggen.
Eén kaart gaat met de volgende tocht door de sneeuw meteen op de post. Naar Rotterdam om Kim te bedanken voor de mooie Spaanse zomersandaaltjes en kleertjes die we van haar kregen. Hoewel ik heel erg geniet van de sneeuw en gezelligheid met kaarsjes binnen kan ik niet ontkennen dat mijn hart een sprongetje maakt als ik de zon zie schijnen op de jonge groene sneeuwklokjes die dapper hun weg zoeken door de koude witte deken de lente in!

Woord van de dag: asal.

Asal - honing

Asal banoo hanoozam pishe maee
Ager che daste to too daste man nist
Hanoozam ba toam ta akharin sher
Nagoo vaghti vase ashegh shodan nist
Hala harja ke hasti bavaram kon
Bedoon ba yade to tanhatarinam
Hanoozam zire ragbare taraneh
Kenare khaterate to mishinam

Asal banoo Asal gisoo Asal cheshm
Mano yade khodam bendaz dobare
Bezar az abre sangine negaham
Bazam baroone deltagi bebare

To rafti bi man, ama man dobare
Daram az to baraye to mikhoonam
Sokoote lahzehaye talkho beshkan
Nazar inja tako tanha bemoonam

Asal banoo hanoozam pishe maee
Ager che daste to too daste man nist
Hanoozam ba toam ta akharin sher
Nagoo vaghti vase ashegh shodan nist
Hala harja ke hasti bavaram kon
Bedoon ba yade to tanhatarinam
Hanoozam zire ragbare taraneh
Kenare khaterate to mishinam

Asal banoo Asal gisoo Asal cheshm
Mano yade khodam bendaz dobare
Bezar az abre sangine negaham
Bazam baroone deltagi bebare

Hala harja ke hasti bavaram kon
Bedoon ba yade to tanhatarinam

Hanoozam zire ragbare taranehAsal BanooAsal Banoo

Woord van de dag: Khandehdar.

Gisteravond heb ik samen met twee zussen weer eens een 'filmpje gepakt'. Eerst samen gegeten. Heerlijk als er voor je wordt gekookt en je zo kan aanschuiven aan tafel! Vervolgens in de Verkadefabriek een fijn plekje opgezocht. Het welkomstwoordje en aankondiging van de film vind ik altijd zo leuk. Alsof je naar een toneelstuk komt kijken en persoonlijk bent uitgenodigd.
Ik had al veel lovende woorden over deze film, Intouchables, gehoord. En onze eerste poging om de film te zien ging niet door omdat hij, na een paar maanden, nog steeds uitverkocht was. Nu voor de zekerheid dus maar gereserveerd! En het klopt. Een erg mooi verhaal en ontzettend grappig! Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst tranen met tuiten heb gelachten bij een film. Nou, voor gisteren dan...

Voor iedereen die deze prachtige film nog niet heeft gezien: gaat dat zien!


                                                                               Khandehdar- grappig
                                       

Woord van de dag: Senn.

                                                                                              Mooi filmpje!  

                                                                                            Senn- Leeftijd.

Woord van de dag: Joghd.

Van de week werd ik onder het genot van een gezellig etentje verrast met een prachtig verjaardagscadeau. Mijn verjaardag is al weer eventjes geleden, wat mij weer duidelijk maakte hoe snel de tijd vliegt, en hoe belangrijk het is om tijd vrij te maken voor vrienden en vriendinnen.
Ik werd verwend met een van mijn favoriete hebbedingen: een ontzettend mooi notitieboek.
In de winkels kan ik mezelf veelal moeilijk beheersen als ik zo'n mooi geïllustreerd boek zie liggen. Vandaar dat ik inmiddels in het bezit ben van een klein stapeltje lege notitieboeken die allemaal wachten op de eerste woorden die ik aan het papier ga toevertrouwen. Die eerste woorden vind ik altijd het moeilijkste. Een boek vol lege pagina's. Alsof er een grote druk ligt op die eerste woorden. Dat het wel een mooie zin moet zijn, een belangrijke boodschap. Goed genoeg om op papier te zetten, het papier mee te bezoedelen. Het duurt altijd even voordat ik aan een nieuw notitieboek begin. Voor ik de moed heb verzameld om die mooie lege pagina te vullen met mijn gedachten.
Maar het notitieboek dat ik deze week heb gekregen heeft zulke mooie pagina's die roepen om beschreven te worden. En is het geen opgave om mijn woorden te wegen, maar is het een feestje om mijn ideeën en gedachten uit mijn pen te laten stromen op dit mooie papier. Goed bewaard en onder toeziend oog van de mooie wijze uil.

                                                                                   Joghd-  Uil

 

 

Woord van de dag: Maghaze.

Op een avond, een beetje rondstruinend op internet, kwam ik terecht op Carnet de Paris. Een fijn blog over de leukste winkeltjes in Parijs. De laatste keer dat ik in Parijs was hebben we, naast de lekkere ontbijtjes aan de voet van de Eiffeltoren, voornamelijk de musea bezocht. Waarschijnlijk duurt het nog wel even voor ik me weer een beetje een Parisiënne zal voelen. Maar de volgende keer als ik naar Parijs ga neem ik dit blog als reisleiding mee.



                                                                               maghaze  - winkel

Woord van de dag: Sirk.

Vanmorgen ontving ik een kaartje uit Rusland. Een mooie zwart-wit foto van het dorpje Pavlovo. Twaalf dagen duurde de rit van daar naar mijn brievenbus. En in die twaalf dagen reisde het kaartje 2498 kilometer in een postzak met een heleboel andere kaartjes en brieven. Stel nou dat dit kaartje een paar ogen had. Wat had het onderweg dan allemaal gezien en meegemaakt? En hoe was het vervoer? Een stukje met de auto en trein om dan vervolgens in het koude laadruim van een vliegtuig te belanden? Of een lange rit in een vrachtwagen? Gezien de omgevouwen hoekjes, de kreukels en de scheur in de kaart zal het een wilde rit zijn geweest, dat is zeker!

Hieronder zie je een van mijn favoriete kaarten die ik ontving via postcrossing. Het Piccadilly Circus in London. Sirk- circus.

Woord van de dag: Bimarestan.

Na een ontzettend luxe zes maanden durend (zwangerschaps)verlof  was het afgelopen week weer zover. Mijn eerste werkdag als moeder zijnde was aangebroken. Dochterlief werd opgevangen door haar oma en tantes en ooms die bij oma op bezoek waren. Ik zag er als een berg tegenop. Gelukkig sliep mijn kleine meid als een roosje toen ik mij in de bloedhete auto naar het ziekenhuis (bimarestan) begaf.
Mijn collega's ontvingen me blij. Blij dat ik weer terug was. Het was erg rustig op het werk, dus ik kon langzaam acclimatiseren. Een half jaar is lang. En ik kon niet meteen de draad oppakken waar ik zes maanden geleden was gebleven. Sommige wachtwoorden en inlogcodes waren helemaal uit mijn systeem verdwenen. Een teken dat ik me tijdens mijn verlof nauwelijks met mijn werk heb beziggehouden.
De eerste werkdag verstreek goed en snel. En er volgde nog 3 dagen. Een goede vuurdoop.
Eenmaal op mijn werk aangekomen voelde ik me wel goed. En kon ik me concentreren op de patiënten en hun zorgbehoeften. Maar het vervelende gevoel om na een dikke kus op dat slaperige koppie de deur dicht te moeten trekken en weg te gaan, dat was op de vierde dag niet minder dan de eerste.

Gelukkig is er een grote positieve kant. Het moment dat ik thuiskom, haar lieve gebrabbel me in de gang al tegemoet komt en dat stralende gezichtje als ik haar weer zie maakt alles goed.

Na een werkdag is het extra fijn thuiskomen!!!

Woord van de dag: Cheshm.

Een leuk zomers liedje over de ogen van haar geliefde.
Cheshm- oog

To keh cheshmat kheili ghashange
Range cheshmat kheili ajeebeh
To keh een hameh negaahet vaseh cheshmam garm o najeebeh
meedunestee ke cheshaat shekleh yeh naghashieh keh too bachegi meesheh keshid
meedoonesti ya na
meedoonesti ke too cheshmaye to rangin kamoon o meeshe did
meedoonesti ke namoondi
delam o kheili soozoondi
cheshaato azam gerefti man o ta geryeh resoondi
meedoonesti ke cheshaami hameye arezoohami
meedoonesti ke hamishe too tamoomeh lahzehami
meedoonesti hameye arezoonahmo vaseye cheshme ghashange to paroondam raftesh
meedoonesti ya na
meedoonesti ke javoonim o vaseye cheshme ajeebe to soozoondam raftesh
meedoonesti ke namoondi
delam o kheili soozoondi
cheshaato azam gerefti mano ta geryeh resoondi
meedoonsti ke cheshaami hameye arezoohami

Hurray!

Waar ik blij van word zijn deze mailtjes, die beginnen met Hurray! Want dat betekent dat mijn verstuurde postkaart via postcrossing de geadresseerde heeft bereikt. Deze kaart heeft in 15 dagen 2174 kilometer afgelegd. Het leukste van deze mailtjes zijn de persoonlijke berichtjes die de ontvanger meestuurt. Een bedankje voor de kaart en een gelukswens. Zo kunnen emailtjes toch ook heel leuk zijn.

Maar er gaat niets boven een handgeschreven kaart, zoals deze beauty die vanmorgen op de deurmat viel! Heel lief! Dank Mariska!

Woord van de dag: Nevisande.

Vandaag zou de 100ste verjaardag zijn van Sonja Prins. Een schrijfster en dichter, (voormalig)communist, Ravensbrück gevangene. Lange zilveren haren en een heldere blik op 96 jarige leeftijd.

In de tijd van oorlog

Klein moedertje zat over haar poppen gebogen

en telkens moest zij haar tranen afdrogen

want vader was naar de oorlog gegaan

en zij moest nu helemaal alleen moeder bijstaan. 

Zij zat te schreien

en tussenbeien

streek zij haar poppetjes haar

en zij zei “het is toch heel raar

dat zoveel verdriet zou zijn

in die mooie wereld van mijn.”

  Sonja Prins
  (jaren twintig)

(Herinnering aan haar vader toen ze vijf was, die zich in WO-1 als vrijwilliger bij het Franse Rode Kruis had opgegeven.)

Nevisande- schrijver

Woord van de dag: Rang.

De verkiezingstijd is weer aangebroken en daarmee schieten de aanplakbiljet-borden als paddestoelen uit de grond. Versierd met opvallend gekleurde posters, grote letters en lachende politici strak in pak. Ook de stemwijzer is sinds vanmiddag weer up to date. Aan de hand van 30 stellingen kun je als zwevende kiezer onderzoeken bij welke partij jouw ideeën passen.
Blijkbaar zijn er nog veel zwevende kiezers want de website is regelmatig overbelast.
Mijn ideeën zijn afgelopen jaren wel iets veranderd, maar mijn politieke kleur blijkt na een testje nog hetzelfde.


rang- kleur

Twitter.

Sinds 2 dagen heb ik een twitteraccount. Ik sta er zelf ook wel een beetje van te kijken want ik ben helemaal niet van het netwerken. Meer van de kat die een tijdje uit de boom kijkt. Al ben ik er inmiddels wel achter, ja na 30 jaar, dat die katten niet door iedereen worden gezien. Niet dat dat nou zo'n probleem is hoor. Maar via de blogs die ik af en toe lees kwam ik wel eens op twitter terecht. En ik vond het best wel leuk om te lezen wat er daar allemaal voorbij komt. Vooral als er een gesprek plaats vond. Eigenlijk is het gewoon een soort 'afluisteren'. Maar dan met ieders goedkeuren.
Om tweets van anderen te kunnen lezen hoef je zelf geen twitteraar te zijn. Maar met het promoten van dit blog in mijn achterhoofd heb ik me toch aangemeld.
Momenteel volg ik 3 personen. En heb ik zelf 1 volger! Een voor mij onbekende persoon.

Nu ben ik dus een beetje aan het uitvogelen hoe dat twitter eigenlijk in zijn werk gaat. Ik ben er wel achter dat het iets is voor mensen met een smartphone, daar hoor ik al niet bij. En net als in de echte wereld moet je op twitter veel roepen om op te vallen.

Voorlopig houd ik het maar bij af en toe een tweetje over een nieuw blogberichtje.Wie weet als de netwerker in mij wakker wordt komt het ooit nog van pas!

  Ohja, en mocht je me willen volgen via twitter... zie twitter.com/myrthespost

Woord van de dag: Moe.

De betekenis van dit woord maakt mensen soms ook echt moe. Moedeloos en wanhopig. Als het heeft geregend en pluizig is, als het droog is, vet, futloos, krullend, stijl of gewoon een bad-hair-day.

Moe betekent: haar (als in kapsel/ haren).

Woord van de dag: Dar.

Het woord dar kende ik al met als betekenis 'deur'. Maar net als in het Nederlands zijn er sommige woorden met meerdere betekenissen. Dar betekend ook 'in'. Een handig woord om te weten vind ik, want het verklaart veel van de gesprekken om mij heen. Vooral dit soort kleine maar betekenisvolle woordjes maakt dat ik de draad kwijt raak als ik luister naar een conversatie in Farsi. En de snelheid uiteraard.

In het Nederlands ben ik nooit echt goed geweest in zinsontleding. Lijdend voorwerp of meewerkend voorwerp, bijwoordelijke bepaling of naamwoordelijk deel van het naamwoordelijk gezegde.... Het bestaat echt! Hier kan je een testje doen hoe vaardig jij bent in zinsontleding. Ik had er maar 2 goed. En eerlijk gezegd waren die gegokt. Gelukkig heb je dit soort kennis niet echt nodig in het dagelijks leven. Wellicht komt het wel van pas als ik me met de Perzische grammatica ga bezig houden. Maar voorlopig beperk ik me tot het vergroten van mijn woordenschat. Tegen die tijd kan ik me er (eventueel) alsnog verder in verdiepen.

Alvast een groot voordeel... in Farsi bestaan geen lidwoorden!

(p.s. ik ben benieuwd naar jullie scores!)

Woord van de dag: Parvane.

Van de week hadden we voor heel eventjes twee hele mooie huisdieren. Eentje boven in onze slaapkamer en beneden in de woonkamer een. Ondanks dat er in de voor en in de achtertuin twee grote vlinderstruiken in bloei staan besloten deze twee mooie dagpauwogen om bij ons binnen een kijkje te nemen.
Lichtelijk in paniek zochten ze snel weer een weg naar buiten. Maar de weg naar buiten is altijd moeilijker, vandaar dat ze een beetje hulp kregen van ons. Heel voorzichtig schoven we een glas om de tere vleugeltjes heen, hops een kaartje onder het glas en vlug naar buiten toe.
De vlinders vlogen snel omhoog de vrije lucht in. Wat een prachtige kleine wondertjes zijn dat toch. Van een niet zo'n mooie rups veranderen in zo'n prachtige bonte vlinder. Wat zou ik graag eens zien hoe dat het eraan toe gaat in zo'n coconnetje. Helaas kon ik daar geen filmpje van vinden, wel een filmpje wat de wonderbaarlijke transformatie laat zien van een klein rupsje tot een prachtige vlinder, parvane.

Woord van de dag: Lebas

'Woorden zijn de kleren van de gedachte' - Hugo Claus


Lebas- kleding

Marktplaats.

Samen met 6,5 miljoen anderen kijk ik af en toe op de website van marktplaats. Volgens mijn advertentie-info ben ik al 6 jaar actief op marktplaats. Al gaat dit met ups en downs. Soms overvalt me een gevoel van opruimerigheid en gaat er van alles wat verkoopbaar is in de aanbieding. Na het helse karwei alles gefotografeerd te hebben, elk jurkje, tasje en jasje een eigen advertentie heeft gekregen met maat, lengte, breedte, materiaalsoort, kleur, geur en smaak is het afwachten geblazen. Zo lang er mensen interesse hebben en er biedingen worden geplaatst vind ik het nog leuk. Maar zodra het wat stiller wordt, en de verkoop van dat ene leuke jurkje waar ik toch best even over na heb moeten denken 'wel of niet verkopen?' best wel tegen valt, dan raakt 'het slop' er weer in.

In het verleden kocht ik zelf ook wel eens iets. Soms was ik heel erg blij met mijn aankoop. En soms zag het er op de foto veel mooier uit dan in het echt, of werd er niet opgestuurd waar ik voor had betaald. Ach ja, dat is het spel dan maar, denk ik achteraf. Al baal je op zo'n moment wel stevig.

Onlangs deed ik een nieuwe ervaring op via marktplaats. Ik had een advertentie geplaatst. Gratis voetbalplaatjes af te halen. Ik had netjes de nummers van de plaatjes in de advertentie gezet. Want stel nou dat er ergens een kind is die nog net dat ene plaatje nodig heeft... En ik laat dat plaatje hier in huis slingeren... Dat zou toch zonde zijn.
Tot nu toe heb ik maar 1 persoon blij kunnen maken met een gratis plaatje. En heb ik iemand anders moeten teleurstellen. Hij was namelijk niet geïnteresseerd in mijn voetbalplaatjes maar in mij. In een mail werd mij de vraag gesteld of ik toevallig 'de Myrthe was van die ene supermarkt vlak bij de molen. En of de term 'kruidige sigaretjes' mij een belletje deed rinkelen'. Deze persoon vond mij namelijk erg leuk en wilde me wel beter leren kennen!

In eerste instantie wilde ik een berichtje terug sturen en uitleggen dat hij de verkeerde Myrthe voor zich had. Maar er stond een gekke link in het mailtje, en angsthazerig als ik ben voor virussen, wormen en Trojaanse paarden heb ik het er maar bij gelaten.
Toch hoop ik dat deze 'kruidige sigaretjes rokende Walter' de moed bij elkaar kan rapen om zijn Myrthe een keer mee uit te vragen. Misschien dat er op marktplaats een paar 'stoute schoenen' wordt aangeboden?

Zet 'm op!

Woord van de dag: Surati.

Oke, weliswaar twee weken te laat, maar toch... Een leuk plaatje wat ik met jullie wil delen. Afkomstig van roze maandag, twee weken geleden dus.
Op de Tilburgse kermis konden mannen die seks hebben met mannen zich gratis laten vaccineren tegen hepatitis B. Onder deze gevaccineerden werd een ballonvaart verloot over de kermis.
Goede aktie van de GGD!

                                                                                           surati- roze

Woord van de dag: Mive.

Op zomerse dagen zoals vandaag is een fruitsalade altijd een traktatie. Lekker en gezond.
Een aantal fruitsoorten kwam al voorbij als 'woord van de dag'. Maar vandaag de verzamelnaam:
fruit, mive dus.

En voor diegene die een testje fruit in Farsi willen doen klik hier voor een spelletje. Succes!

Woord van de dag: Goje farangi.

Een goje farangi is een tomaat. Of de tomaat tot groente of fruit behoort is vaak een puntje van discussie. In de VS moest er in 1893 zelfs een rechter aan te pas komen om het tomaatje bij wet als groente te beschouwen.
In Frankrijk wordt ze ook wel liefkozend 'pomme d'amour' genoemd, appel van de liefde.
En zo gezond als de rode 'vrucht' is, zo ongezond is het giftige plantje waaraan ze groeit. Toch is de heerlijke geur van de licht behaarde groene steeltjes van deze rode appeltjes van de liefde voor mij vaak een reden om trostomaatjes in mijn boodschappenmandje te doen in plaats van de kale ietwat bleke tomaat.

Dat tomaten veel te lekker zijn om als protest (gooien) te gebruiken tegen slechte prestaties hebben ze bij de SP ook begrepen. Aangezien er op hun website tientallen recepten worden gedeeld met als hoofdingrediënt natuurlijk: de goje farangi.

Sport.

Mijn oma hield erg van sport. Niet dat ze zelf zo sportief was. Integendeel. Ze wandelde wel eens. Als ze bij ons op bezoek kwam liep ik altijd met haar mee naar de groenteboer waar ze een grote tas gevuld met fruit voor ons kocht. Of ze toen al met een rollator liep weet ik niet meer precies. Maar haar grote sjieke handtas herinner ik me nog goed. En de grote 'oma' portemonnee ook. Nu gebruik ik zo'n zelfde formaat, geen zwarte met gouden knopjes maar van een veelkleurig handgeweven Perzisch kleedje uit Isfahan.

Oma keek altijd graag naar sport. Ze was op de hoogte van het voetbal en al had ze zelf op haar 65e nog nooit op een fiets gezeten, ze was een fanatiek volgster van de Tour de France. In mijn ouderlijk huis werd nu ook af en toe naar de tour gekeken. Maar volgens mij vooral om de helicopter-view van France. De mooie natuur, dorpjes en kastelen. Soms werden we naar binnen geroepen om even te kijken naar dat ene kerkje 'Waar wij toen ook zijn geweest. Weet je nog?'

Liefhebbers van de tour kunnen de hele dag naar de stoet fietsers kijken. Zelf vind ik het niet zo boeiend eerlijk gezegd. Maar ik snap het 'spelletje' ook niet helemaal. Er is een gele en een bolletjes trui te winnen, maar wat dat precies inhoudt? Na vijf minuten tour haak ik af. Vind eigenlijk alleen de finish leuk om te zien, dan lijkt er echt een strijd losgebarsten. Schijnbaar is er voorafgaand aan de finish een heel lang kat-en-muis-spel gaande geweest.

Zelf ben ik nou ook niet echt sportief te noemen. Al kan ik in tegenstelling tot mijn oma wel fietsen. En kan ik mezelf er heel soms toe zetten een lesje pilates te volgen voor de tv. Meubels aan de kant, yoga-matje op de grond en actie. Voor een half uurtje dan, maximaal een uur als ik niet gestoord word.

Voor de tour ben ik gewoon te ongeduldig bedenk ik me....

Woord van de dag: Taghvim.

Onlangs schreef ik over het 365 dagen mindfulness kalendertje boven mijn bed. Het komt uit Flow magazine. Mocht je dit kalendertje ook willen hebben? Klik dan hier voor de download!

Taghvim- kalender

De klank 'gh' bestaat niet in het Nederlands. Het is een keelklank die klinkt als een combinatie van een k en g. Oefen ze!

Woord van de dag: Sham.

De Iraanse keuken is een uitgebreide 'post' waard. Er is veel te vertellen over de kruiden, eetgewoonten en speciale combinaties in de gerechten die ik tekort zou doen om tesamen in een post te benoemen. Ik zal er dus vaker op terug komen. Ook zal ik op Myrthe's post een aantal van mijn favoriete recepten uit de Perziche keuken met jullie delen.

Maar ik begin bij het begin met het woord Sham wat avondeten betekend.

Woord van de dag: Surat.

Mijn streven om dagelijks mijn woord van de dag met jullie te delen is gisteren al in het water gevallen. Vandaar dat er vandaag twee 'woorden van de dag' zijn!

Dit kleine kalendertje, afkomstig uit een van mijn favoriete magazines Flow, hangt boven ons bed. Elke dag staat er een leuke spreuk, mooi zinnetje of leuke tip op. Fijn om elke ochtend de vorige 'dag'  los te laten en de nieuwe dag te beginnen door de kleine bladzijde om te slaan!

                                                                                         surat- gezicht

Ondertussen....

Van de week waren we op het consultatiebureau. Een extra weeg en meetmomentje van onze kleine spruit. Naast mij was een Afrikaanse moeder in de weer met haar zoontje. De verpleegkundige knoopte een praatje met hen aan. De jongen liet de sticker zien die hij had gekregen, geplakt op zijn bruine, bijna zwarte armpje. Hij vertelde de verpleegkundige dat ze zo koffie gingen drinken. Volgens mij bedacht hij dit ter plekke, want hij keek zijn moeder een beetje vragend aan. Mama reageerde met wat gemompel.

"Koffie drinken," zei de verpleegkundige vragend, "daar krijg je een bruine buik van hoor!"

Woord van de dag: Kart e postal.

Omdat ik zo'n liefhebber ben van post, en dan vooral leuke post zoals handgeschreven lieve briefjes en kaarten heb ik me een jaar geleden aangemeld bij postcrossing. Dit is een systeem van postkaartjes versturen en ontvangen van over de hele wereld. Zo ontving ik kaarten uit o.a. de VS, Belarus, China, Rusland, Italië, Finland......
En allemaal met een persoonlijke boodschap. De ene kaart wat mooier dan de andere, maar er heeft iemand aan de andere kant van de wereld de moeite genomen om een kaartje voor mij uit te zoeken, er iets leuks of moois op te schrijven en deze naar de brievenbus te brengen. Ik vond het altijd geweldig om een kaartje van een onbekende tussen de rekeningen op de deurmat te vinden.

Na een tijdje inactief te zijn geweest met postcrossing heb ik vandaag de draad weer opgepakt. De kaart gaat naar Lera in Bolgorod, Rusland. Ik probeer een kaartje te vinden met een onderwerp dat haar aanspreekt, vertel iets over mijn dag en plak er een mooie postzegel op met een stempeltje ' by airmail'.  Zodra Lera mijn kaart heeft ontvangen zal iemand anders mij en kaartje toesturen. Komende weken zal ik mijn brievenbus extra goed in de gaten houden!

                                                                            
                                                                                  kart e postal - postkaart



Voor meer info zie www.postcrossing.com

Woord van de dag: Havapeyma.

Om een beetje in de vakantiesfeer te blijven wil ik vandaag het woord Havapeyma met jullie delen.
Havapeyma betekend vliegtuig.
Mijn eerste vliegtuig ervaring was, toevallig, naar HAVAna- Cuba. Voor mij een soort van ezelsbruggetje, maar niet voor iedereen toepasselijk!
Mijn reis naar Havana begon op Centraal station 's-Hertogenbosch waar ik ongeduldig op mijn vriendin wachtte die zich had verslapen. Na een zenuwachtige treinreis naar Schiphol zaten we iets later toch nog IN het vliegtuig. De opluchting maakte bij mij al snel weer plaats voor nieuwe zenuwen toen het vliegtuig naar de startbaan reed. Tijdens het opstijgen moet ik volgens mij vreemde geluiden hebben gemaakt, maar ik herpakte mezelf weer toen mijn vriendin me ernstig aankeek en vroeg "gaat alles goed?". 

Ik zat bij het raampje en zal het uitzicht nooit vergeten. Eerst de mooie wolken, maar na een aantal uur de prachtige blauwe Caribische zee die plaats maakte voor de uitgestrekte groene bossen van Mexico. Deze herinneringen roepen een fijn vakantiegevoel bij me op. Maar wat zou ik graag nog eens terug gaan om het weer met mijn eigen ogen te zien!

Woord van de dag: Subhane.

De zondagochtend is voor mij, mits ik niet hoef te werken, hét moment voor een lekker rustig ontbijtje. De meeste mensen nemen het er dan lekker van. Verse jus, gekookt eitje, verse broodjes, croissantje....
Vorig jaar rond deze tijd verbleef ik samen met mijn man op een klein campinkje in Zuid Frankrijk. Ons tentje onder de hoge acaciabomen, klein riviertje langs de camping en, voor mij het ultieme vakantiegevoel, de bakker die elke ochtend langs de camping reed in zijn oude busje. Zodra hij de lange oprijlaan van de camping op reed toeterde hij een paar keer om te laten weten dat hij er weer was. De kinderen op de camping renden hem tegemoet en vormde een rij. De volwassenen wurmden zich uit hun slaapzakken en krappe tentjes en sloten achter aan. De ouders voegden zich langzaam aan bij hun kinderen en hoefden zo niet lang op hun beurten te wachten. Iedereen in zijn pyjama, met ontpofte kapsels en de slaap nog in de ogen. Vroeg, maar heerlijk in het ochtendzonnetje.
Dan ging de achterklep open en voila, de meest lekkere verse broodjes, croissantjes en baguettes kwamen tevoorschijn.
Voor een besluiteloos iemand als ik nog een behoorlijke opgave om een keuze te maken uit al dat lekkers. Het liefst nam ik van alles 1. Maar vond dat zelf ook lichtelijk overdreven.

Met een 'merci madame, bonne journee' liep ik met een papieren zakje gevuld met chocoladecroissants en een verse baguette onder mijn arm terug naar de tent. Slippers uit en heerlijk terug in de warme slaapzak. Elke ochtend met een zondags ontbijtje in het vooruitzicht!
  

                                                                                          subhane - ontbijt

Woord van de dag: Baran.

Na een aantal tropisch warme dagen volgt er aan het eind van een benauwde dag, in Nederland, vaak een regenbui. Zo ook gisteravond. Ik keek er al de hele dag naar uit. Als klein meisje vond ik dat vroeger ook altijd fijn. Heerlijk om met je blote benen en gestrekte open armen in de regen te staan en de druppels op te vangen. Je ogen dicht en gezicht naar de hemel gericht.
Vandaag is het woord: baran. Wat 'regen' betekend.
Door Iraniërs wordt over het algemeen barun gezegd. Dat is het verschil tussen de officiële taal (baran) en straat/ spreektaal (barun).

In 'woord van de dag' zal ik waarschijnlijk het meest gebruik maken van de straat/spreektaal, aangezien dat ook de taal is die de mensen in mijn omgeving gebruiken.

Even terug naar de regen.... Want naast dat het fijn is voor de planten en bloemen, en voor mensen zoals ik die van regen houden als ze in een tentje liggen (af en toe dan hé, niet de hele vakantie!) ruikt het na zo'n flinke regenbui ook altijd heerlijk buiten! Voor mij een van de favoriete momenten om buiten lekker te wandelen onder het genot van een vers bakkie koffie!

Ondertussen....

Ondertussen in de rokerszone voor het ziekenhuis:

`En ik gaauw 113 bellen, mer ja, doar nimt tegenswoordigs ok al niemand meer op!`

Woord van de dag: Nargil

Een kort berichtje vandaag op deze tropische dag. Nargil betekend kokosnoot.
Ik heb op een of andere manier bij de naam nargil een associatie met lord of the rings. Heette een van de elfendames ook niet zo?
Een ander ezelsbruggetje heb ik nog niet ontdekt... Maar in het kader van deze tropisch warme dagen vond ik de kokosnoot wel gepast!

Ohja, mocht je zelf nu ook zo'n kokosnootdrankje willen in de zon? Schud met de kokosnoot voordat je hem koopt, klotst deze? Dan is hij vers! Enjoy!

Woord van de dag: Zard alu.

Zoals je misschien is opgevallen als je het eerste woord van de dag hebt gelezen zit ik 'in de fruitschaal'. Zo ongeveer elk stuk fruit kwam afgelopen dagen voorbij. Vandaag Zard alu.

Zard betekend geel en alu betekend pruim. Een gele pruim dus eigenlijk. Maar niets is minder waar. We hebben hier namelijk met een abrikoos te maken.
Zelf vond ik het een beetje vreemd. Geel dat snap ik. Maar pruim?
Na een klein onderzoekje blijkt dat er ook zoiets bestaat als een aprium. Dat is een kruising tussen een abrikoos en een Japanse pruim en heeft een rood 'blosje' op de wangen. Pruimen en abrikozen lijken qua formaat en vorm ook wel op elkaar. En vallen allebei onder de 'steenvruchten' wat weer betrekking heeft op de pit.

Weetje: abrikozen werden vroeger, o.a. door William Shakespear in Midzomernachtdroom als afrodisiac beschouwd. En de zard alu heeft ontzettend mooie bloesem!

Na vandaag ben ik drie woorden in Farsi rijker, en eentje in het Nederlands. Want had hier iemand al eens eerder van de aprium gehoord?

Breakfast at Leiden

Afgelopen weekend bracht ik door in Leiden. Een mooie oude stad met veel grachten en singels. Het waren twee warme dagen, dus de oevers lagen vol met picknickende families en de bootjes vochten om een plekje aan de Beestenmarkt.

Na een wandeling door de grote winkelstraat besloot ik voor mijn zondagochtend ontbijtje de Hema op te zoeken. Zittend achter een broodje gezond en een café latte liep er een meisje van een jaar of 6 achter me langs. “Dat lust ik niet en ik ga het ook niet opdrinken”… Opa stond nog bij de kassa en het hoogblonde meisje met een lange staart boven op haar hoofd voegde zich bij haar tevens hoogblonde oma’s. Mokkend ging ze aan tafel zitten.

“ Wat wil je drinken dan?” vroeg oma. Het meisje antwoordde dat ze thee wilde . Opa zette het dienblad op tafel met een fristi voor het meisje en thee en koffie voor de andere dames.

 “Thee?” zei oma met een Leids accent, “da’s water met een zakkie, neem jus d’orange dat is lekker en gezond”. En zo sloot opa zich weer aan in de rij voor een flesje jus d’orange, terwijl oma al vechtend met haar kunstgebit haar koffie opdronk.

Vlucht

Sinds de geboorte van onze dochter ben ik in mijn dromen voornamelijk aan het vluchten. Soms voor oorlog, monsters of mensen met slechte bedoelingen, maar meestal is me niet echt duidelijk waarvoor ik nou eigenlijk op de vlucht ben.  Afgelopen nacht verliet ik op de fiets de buurt waarin ik voor een groot deel ben opgegroeid. Vastgeklampt door een buurmeisje met ontzettend lange nagels deed ik mijn best om vooruit te komen. Met mijn sleutelbos wist ik haar te verjagen en snelde over de rotonde. Daar werd ik opgevangen door een groepje sporters. Ik vervolgde mijn fietstocht, zonder te weten waarheen, en werd vergezeld door dit clubje. Naast mij liep Christiano Ronaldo. Af en toe sprong hij bij me achterop de fiets, maar meestal liep hij naast me, met een arm om me heen. Ik was als in de zevende hemel. Niet de fiets, maar de vlinders in mijn buik dreven ons voort. 

Toen ik wakker werd door lieve geluidjes afkomstig uit het wiegje naast ons bed voelde die vlinders levensecht. Ik draaide me om naar mijn lieve man. Wie heeft er nou een Christiano Ronaldo nodig als je ‘snachts wakker kan worden tussen twee van die lieve schatten!

Woord van de Dag: Tut farangi.

 In deze rubriek, woord van de dag, beschrijf ik elke dag het woord dat ik die dag in FARSI leer. Mijn streven is om elke dag 1 nieuw woord in Farsi te leren. Eigenlijk speel ik nu een beetje vals want aardbei, tut farangi, was niet het woord van vandaag, maar van een dag uit vorige week. Maar ik vind de vertaling zo leuk dat ik de aardbei de twijfelachtige eer geef van het eerste woord van de dag op dit blog.

De aardbei dus. Tut farangi. Tut betekend bes en farangi betekend buitenlands. Een buitenlandse bes. Grappig toch?

De egel

'sOchtends vroeg, 7.00 uur, zit ik op de fiets en rijd zoals altijd dezelfde route naar mijn werk. Het is stil en donker. Ik sla de weg in waar ik me vaak vertederd voel bij het zien van de huppelende konijntjes in het wild.
Zo'n tien meter voor me rent een egeltje over het fietspad. Ik verbaas me over de snelheid en de lange pootjes die het kleine diertje naar de overkant brengen.
Naast deze verbazing merk ik voor het eerst jaloerse gevoelens op. Jaloesie voor dit kleine stekelige beestje.
Kon ik ook maar een winterslaap houden.
Kon ik me ook maar verbergen voor de donkere en koude dagen die er binnenkort weer aan zitten te komen.

Stel

Als alle geliefden zich zo voelen
als ik voor jou,
dan is de wereld toch eigenlijk heel mooi?

Onze wereld.

De wereld is ons huis
een woning die is onderverdeeld door
diegenen die denken daar recht op te hebben
bovendien denken zij daardoor ook recht te hebben
op het grootste, het beste, het meeste.
de rest
onderverdeeld in kamers, hokjes en ruimtes omringd door een muur,
prikkeldraad,
gevangen in dat kleine stukje wereld.
Terwijl er nog zoveel verdiepingen, kamers, zolders, dingen meer zijn om in te leven, te delen.

Maar daar simpelweg niet toe in staat worden gesteld
omdat hen de weg wel wordt gewezen, maar op de deur
een bordje hangt:
verboden toegang.

Myrthe 14-6-01

Compassie is het middel, Liefde het doel

Gerrad, voor jou, mijn allerliefste

Duizend woorden uit mijn wereld zeggen niet genoeg
duizend dichters en geleerden probeerden het

eeuwen voor ik jou kende
in de jaren voor wij geboren werden

een stroom van woorden, een golf van klanken

Samen geven ze in perfectie weer
hoe mooi de liefde is
hoe oprecht mijn liefde is
puur, altijd en alleen voor jou

Myrthe

De regen valt op mijn gezicht,
jij leest de tranen in mijn hart
je fluistert zacht mijn ogen dicht
te samen met al mijn gedachten
voor de toekomst dan en dan en nu

Myrthe

Nacht

Alleen loopt ze de nacht tegemoet.
Als Assepoester op haar glazen muiltjes, het grint waar zij over loopt
fluistert zachtjes hun bewondering uit.
De strelende geuren van bloemen die haar omvangen als een zeepbel
nemen haar mee naar een betoverende wereld
waar ze haar nachtelijke tocht naar hem
ongestoord kan maken.

Myrthe

De vrije lucht
het vliegt door mijn hoofd.
Als een snelle held, in actie, in een flits,
om de vrede in te halen.


Kandinsky, tekst Myrthe

Een grote boom overschaduwt mijn kleine ik
En zo gauw,
als ik val
wijst de grote boom mij
de zachtste plaats om te vallen.

Als ik opsta, me uitrek,
me meet met haar,
dan zie ik hoe groot alle kleine dingen in het leven zijn.

Myrthe